De Brugse stadsdiensten liggen al dagenlang grotendeels stil door een hardnekkig, monotoon en vooral blikkerig geluid dat door de gangen blijft galmen. Medewerkers spreken van een “mentale oorlogsvoering” die hen langzaam maar zeker richting burn-out duwt.

“Het is constant dat geklingel,” zucht een administratief bediende, zichtbaar uitgeput. “Alsof ik in een koeweide sta in de Franse Alpen. Ik kan dit niet lang meer volhouden. Er moet iets gebeuren.”

Vooral bij de dienst patrimonium is de wanhoop groot. “We hebben al wekenlang geen stilte meer gehoord,” zegt een medewerker die anoniem wenst te blijven. Volgens hem is het geluid intussen zo alomtegenwoordig dat collega’s elkaar niet meer durven aankijken. “Je begint te twijfelen aan alles. Je hoort het zelfs nog als je thuis in bed ligt.”

De stadsdiensten onderzochten intussen meerdere pistes: een defect ventilatiesysteem, een loszittende kabelgoot, het gesnurk van Minou Esquenet, alles werd uitgesloten. Tot de verklaring vanzelf kwam aanwandelen.

Geklingel

Volgens verschillende getuigen ontstaat het geluid telkens schepen Pieter Marechal door het gebouw strompelt. En dat gebeurt opvallend vaak, want volgens de schepen zelf is het “te koud” om het stadspatrimonium ter plaatse te gaan inspecteren, waardoor hij zijn dagen noodgedwongen in de Oostmeers 17 moet doorbrengen. De bron van het geklingel blijkt de nieuwe penispiercing, afgewerkt met een belletje, van Marechal te zijn.

Zichtbaarheid

De inspiratie voor de opvallende keuze zou afkomstig zijn van zijn vriend Rik Torfs, die Marechal het idee influisterde als strategische zet voor meer zichtbaarheid. “Ik zie Pieter te weinig in de gazet verschijnen,” verklaart Torfs. “Dat komt misschien door zijn grijze verschijning. Komaan, die gast is misschien 40 en gedraagt zich als de voorzitter van Okra. Met dat belletje zal dat helemaal veranderen. Mensen zullen hem van heinde en verre horen afkomen.”

Volgens Marechal heeft het belletje bovendien een bijkomend voordeel: het zou hem helpen zich beter te onderscheiden van zijn vaste compagnon de route Franky Demon. “Mensen verwarren ons wel vaker,” zucht hij. “Maar ik kan u verzekeren: ik heb wel degelijk een vriendin.”

Behoeder Dirk

Opmerkelijk: het belletje was oorspronkelijk niet bedoeld voor een fallische toepassing. “Ik heb dat belletje eigenlijk al lang,” duidt de schepen. “Ik heb het destijds gekregen van mijn behoeder Dirk De fauw. Ik mocht toen enkel spreken als hij het belletje luidde. Natuurlijk kan je je inbeelden dat het constante geklingel van dit belletje nu een enorme boost is voor mijn zelfvertrouwen. Ik mag nu namelijk altijd spreken.”

Vanuit de achtergrond horen we de burgemeester hem luid toeroepen: “Godverdomme Pieter, ga je nu eens je bek houden?” Marechal laat zijn hoofd zakken en druipt klingelend af.